Hayat ne tuhaf değil mi ? hiç beklemediğimiz bir anda kesişti yollarımız, yolun götürdüğü yere el ele yürümeye başladık. Bugun sitemli oldugumuz adam’a (Yaşar) aslında ne cok sey borcluyuz..onu bu denli sevmeseydık kesişmeyecektı belki yollarımız..hep derim o adam benım kaderımın bi parcasıı,,Aşk,dostluk,şiir,acı.. ne varsa ondan ögrenmedık mii ?
İyiki girdin hayatıma,,iyiki benım balım oldun..
Hep sorunlarımla boğuştun, çözümler aradın, ağladığımda hiç ‘’sus’’demedin, aksine güzel ellerinle okşadın başımı.
Mavi gözlerin, gülümseyen dudaklarınla bana senin de bilmediğin bir dünya yarattın.
Sinirlendiğimde, ağladığımda, mutlu olduğumda hep sen vardın, ben hep yanında olmak istedim!
Kimsenin bilmedikleri aramızda sırlaştı. Sıradanlaşmadan dost olduk biz. Paldır küldür..
Bilmiyorduk nasıl vuracağımızı önden gideni. Biz sadece seviyorduk, koşulsuz, şartsız ve inanarak. Biz hep yanlış insanları seviyorduk. Bunu seni görünce anladım!
Hayatı koşarak yaşamaya çalışan, sürekli taşa takılan, sürekli dizi kanayan sürekli dizi kanadığı için mızmızlanan bir çocuktuk biz beraber büyüdük,,beraber görduk dogruyu yanlışı..
Çünkü biz bu dostluğu tıpkı bir nakış gibi ellerimizle ince ince işledik!
Çünkü biz,
Biz olmayı başarabildik.
İçinde sen ve benin ayrı olmadığı!
Şuan Kilometreler var aramızda. Uzak olan yollar daha da uzayacak gidişinle..Aynı şehirde olamasak bıle Tr sınırları içerisinde oldugumuzu bılmek bıle yetıyordu bana. Seni her özledıgımde yanında olamıyordum belki,, ama olma ıhtımalimiz cok yüksekti,,şimdı oda kalmayacak!Ülke farkı girecek aramıza ve,, ben! Artık! her istedıgımde! yanında olamayacagım!.
Bugun en mutlu günün,,yanında olamıyorum,,kahroluyorum!ama kalbim en yakınında,,hissedıyorsun biliyorum..
O bembeyaz gelinliğinın ıcınde kugu gibi süzülüşünü görür gıbıyım
Canım Balım,,içime işleyen güzelliğim hep mutlu ol sen,,hiç aglama,,hiç üzülme..
Keşke hiç gıtmesen demeyeceğim,
Seni benden alıp götüren uçakla geri geleceğin günü bekleyecek
Ve ayrı geçen zamanlarımızın
Hesabını soracağım …