Ne acı değil mi ? son 4 yıldır hayatım bundan ibaret.bir baskasını seninle aldatıyorum,,hic saymadım kaç kişi bu cukurun içine düştü. oysakı ne cok kişi...
uzun bir mektubun veda cümleleri sana anlatamadığım birkaç şey havada uçuşan toz taneleri yerdeki kırık cam parçaları dudaklarımdaki son nefes,, rüzgarlı bir uçurumun kıyısında savruluyor saçlarım ayaklarımda sana gelmeyi bekleyen iki kelime...
Bir hevesti belki de. Önündeki boşluk olmak istedim. Kekeme dilime vuran, Geceydi kelimelerin. Uyandım. Bir an çözüldü dilim. Kör bir kadın gibi, Dokunarak duvarlara, saydım. Zaman kendini katlıyormuş oysa. Sen, hastalıklı bir vaktin...
Günlerdir yalnız hissediyorum kendimi..Hissetmekten öte zaten yalnızım bu aralar..evde,ofiste,sokakta,,her köşede.. Görmüyor gözlerim kimseyi,tıkadım kulaklarımı söylenen sözlere.Yağmurdan başka hiçbirsey hissetmıyorum..gökten hızla dökuldukce temizleniyor,kirlerden arınıyor sankı, Gelin gibi...
Gözlerin hasretimdir şimdi ellerin kime dokunur ?Heryerini ben bilirimRuhun da benden sorulur...Dillerin hasretimdir şimdi sözlerin kime dokunur ?Yazdım senin kitabını,,Her sayfanda aşk okunur..Gittin sanma gidemedin...Unutmayı...
Biraz hayattan...Biraz benden ama en çok da sendenDuygusal atık gibiAğzımda bıraktın tadıDişlerime çarpıyor kederYutmaktan korkuyorumBoğazımda düğümlenmiş 'keşkeler' var ;Oysa ki ,Susuşları prangalı dil olanKanlı düşler...
43 gün… tam 43 gündur konusmuyoruz senınlee..ne kadar uzun zaman olmus,,belkıde ilk defa bu kadar uzak kalıyorum senden..sesinden,yüzünden,kelimelerınden..neler yapıyorsun o uzak sehirde,,günlerın nasıl geciyor,,mutlu...
''Yalnız ve paramparça aşktan hasarlı..Zormuş unutmak bu geçmez yarayı..Sevdan içimde bir kurşun misaliKanar durur gönlüm gittin gideliAh birgün olur, unutulur demiştin ya…Söyle bana nasıl olur...
olmadığım bir yeri nasıl anlatabilirim? nasıl bir şehirdir? kaç kişi yaşar şu koca evlerde..? sokaklarında hangi ayaklar eşlik eder sana nasıl bilebilirim?bastığın yerleri hayal edebilirim.....
İçimde keskin bişeyler,dilimin ucunu acıtan..sana söylemek istediklerim ordan hiç eksilmemiş gibi..oysa..oysa günlerdir ve gecelerdir senden uzağım..olmadığım kadar..olamadığım kadar..sesinden,yüzünden ve harflerinden bile uzak..beynimin içine olanca ağırlığınla...
Hayat ne tuhaf değil mi ? hiç beklemediğimiz bir anda kesişti yollarımız, yolun götürdüğü yere el ele yürümeye başladık. Bugun sitemli oldugumuz adam’a (Yaşar) aslında...